Plain Tumblr Themes
Next Page

Nicki ♥



It’s been a while..

Tagged as: moa, friendly date,

It’s a friday morning. Hooray! Kailangang bumangon ng maaga kahit na walang klase dahil sa fumigation kasi ngayon ang laban sa interpretatibong sayaw sa filipino. Props committee lang ako at hindi nanalo yung block namin. Pero yung kablang block nanalo. 2nd runner up sila. Maaga akong pumunta a school para tumulong sa props pero may council meetin ako ng 9 am so pumunta na ko sa mcdo bayleaf at di na napanood yung performances.

Nung nasa bayleaf na ko dumting ang cuncil ng lte. 3 lang kami at 49 mnutes akong ngintay. Pero nung 49 minutes na yun may kasama ako. Nagulat na lang ako na nilapitan ako ng lalaki, economics, tisoy, PLMAYER. Ayun, si kuya Alex. Siya pala yung lagi kong katweet. Ang dami naming napag-usapan. May hinihintay din kasi siya kaya nandun din siya. Mas nakilala ko yung tao at achiever ng super.

Pagbalik sa school hianap ko si danica kasi gagala kami. Nakita ko sidave, yumi, antawn. Si K nakit k din. Binesohan ko pa ng eh. :”>

Pumunta kami ni danica ng MOA. Nagsabi ako ng mg hianakit ko. Tumambay sa seaside at kumain ng chickenjoy at  KK. Nakita ko sa seaside yung ferris wheel. :)

Tapos umuwi na kami. Umuulan pa. Sa jeep nakasabay ko yung kakilala ko sa simbahan kaya sinabay niya na ko sa tricycle nung pagdatig sa edsa. Pagkauwi pahinga lang tpos may quiz pala ako sa psychiatry bukas. Boom iyak. Huhu! Tapos may tumawag kasi di niya daw ako nakita.

Eto ako ngyon nagbblog sa isang magandang araw bago mag-aral. So ayun. Kudos for this effing great day. :)





Sabi nila “friends” ang tanging sasalo sayo kapag naging down ka sa lahat ng bagay. Bukod kay God, sa family at kung may one and only ka man sila yung laging nandiyan. Nung highschool ako, I’ve always had my bestfriend. Yung lagi mong kasama, kausap, kagrupo. Yung masasabi mong parang di ka iiwan kahit anong mangyari. Pero highschool doean’t last. Dadating ka sa college, kung san makikita mo yung lifetime friend mo na.

Hindi ko alam kung anong problema ang meron sakin at nahihirapan akong humanap ng kaibigang matatawag talaga. I have Danica and Micah, pero di ko sila kablock. I have Laira, pero irreg siya. I’ve always been one of the boys. Kasi sa totoo lang clingy akong kaibigan. At sa babae nahihirapan akong humanap nung parang perfect half mo sa sarili mong disiplina. I have CJ, Princess, Cherise, Yumi, Khia, madami. Pero iba pa rin pag kasama mo palagi. Pag nakakarelate sila sa mga sinasabi mo at pinag-aaralan. Ang hirap kasi na pakiramdam mo ayaw sayo ng lahat ng tao. Yun bang kahit gano ka pa kabait hahanapan ka lagi ng butas. My girl friends tend to feel like I’m in a competition with them. Na lagi akong papansin, pacute, pasikat.

Truth is gusto kong maging invisible. Para wala ng magjajudge sakin, para hindi ako masasaktan. Never naman akong nawalan ng issue. Sanay na ko. Yung bad and wrong impressions, yung issues. Lahat ng pag-iignore ginagawa ko para hindi ko mafeel yung awra ng lungkot ang meron ng pagiging loner. Pero at the end of the day malungkot ka pa rin. Kasi yung satisfaction ng pagiging hindi loner, hindi mo naaachieve.

Sana alam nila kung gano ko kagustong di mapansin ng ibang tao. Minsan di ko alam kung ayaw lang talaga nila sakin o insecurities lang. Ewan ko. Pero siguro ayaw lang talaga nila sakin. Kaya hindi ko pinipilit.

Mahirap pag alam mo sa sarili mon may mga tao kang naiintimidate ka. Kasi hindi mo alam kung maooffend mo sila sa bawat action mo.

Nalulungkot ako kasi pakiramdam ko mag-isa ako. Yung walang kaibigan. Loner. Dead kid. May mga mapapagkatiwalaan naman ako. Si jimina, si karen. Pero bukod dun parang wala na. :3 Hayyyy. Sana mahanap ko na yun. Sana matanggap nila ko.




thirliewhirl:

girls who were bullied most of their life and gain confidence at one point should be feared most because they dont take anyone’s shit no longer and they will destroy you if you think otherwise




"What a wonderful thought it is that some of the best days of our lives haven’t happened yet."

(via standing-inthe-flames)


these-times-shall-pass:

click for relatable on your dash!



'96 kid | PLMayer | BSPT | Saggitarius





Powered By: Tumblr Themes | Facebook Covers